TRAUMA GR

 

Τραύματα Προσώπου

 

Ποια είναι τα κύρια τραύματα του προσώπου;

Στις μέρες μας συμβαίνουν πλήθος ατυχήματα (τροχαία, εργατικά, οικιακά) στα οποία, τα θύματα, μεταξύ άλλων τραυματισμών μπορούν να υποστούν και κακώσεις της περιοχής του προσώπου, των γνάθων και του στόματος.

Τα ελαφριά περιστατικά, μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά και άμεσα στο κέντρο μας, αποφεύγοντας την επίσκεψη στα επείγοντα μεγάλων νοσοκομείων. Αντίθετα, οι σοβαρότεροι τραυματισμοί του προσώπου, κατάγματα των οστών του κρανίου και των γνάθων από τροχαία, εργατικά ατυχήματα ή δια-προσωπική βία, πρέπει να αντιμετωπιστούν σε νοσοκομείο από τον στοματικό και γναθοπροσωπικό χειρουργό. Σε βαρείς τραυματισμούς είναι δυνατόν να επηρεαστεί η αναπνοή, η κατάποση όπως και η όραση και γι’ αυτό χρειάζεται επείγουσα αντιμετώπιση και τυχόν συνεργασία με άλλες ειδικότητες.

Κατάγματα του σκελετού των οστών του προσώπου, δηλαδή κατάγματα μετωπιαίων οστών, ζυγωματικών τόξων – οστών, ρινοηθμοειδή άνω γνάθου, κάτω γνάθου που μπορεί να προκύψουν από μία κρανιοπροσωπική κάκωση είναι αρμοδιότητα του Γναθοπροσωπικού χειρουργού.

Ο σκοπός της χειρουργικής των γναθοπροσωπικών κακώσεων είναι να αποκατασταθεί το πρόσωπο του ασθενούς στην προηγούμενη κατάστασή του με τις μικρότερες δυσμορφίες και τα καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα.

Η πολυετής νοσοκομειακή εμπειρία μας και πολύπλευρη εκπαίδευσή μας στο Ισραήλ (Κέντρο Αντιμετώπισης Τραυματισμών), μας επιτρέπουν να αντιμετωπίσουμε αυτές τις κακώσεις με τον καλύτερο και αμεσότερο τρόπο εφαρμόζοντας μεθόδους αποκατάστασης μέσα από “αόρατες” τομές και χρησιμοποιώντας τα πλέον σύγχρονα υλικά ακινητοποίησης – οστεοσύνθεσης με στόχο τη γρηγορότερη επανένταξη των ασθενών μας στις δραστηριότητές τους.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του Αμερικανικού Κολέγιού Χειρουργών αναφορικά με την καλύτερη δυνατή φροντίδα στο Επίπεδο Ι και ΙΙ σε κέντρα τραύματος, τα κέντρα που αντιμετωπίζουν τα πιο σοβαρά και πολύπλοκα τραύματα ασθενών στο πρόσωπο, προτείνουν ο Στοματικός και Γναθοπροσωπικής Χειρουργός όπως συμπεριληφθεί ως μέλος των κέντρων στην ομάδα για το τραύμα.

Τα γναθοπροσωπικά τραύματα οφείλονται συνήθως σε τροχαία ατυχήματα, πτώσεις και ξυλοδαρμούς. Είναι απαραίτητο ΟΛΑ τα τραύματα του προσώπου να εκτιμώνται από Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό. Η πολύπλοκη κατασκευή του σπλαχνικού κρανίου απαιτεί εξειδικευμένη γνώση της ανατομίας και της φυσιολογίας της στοματογναθοπροσωπικής χώρας και είναι απαραίτητη για την επιτυχημένη αντιμετώπιση του γναθοπροσωπικού τραυματία.

Για να κλείσετε ραντεβού πατήστε εδώ.
Έχετε ερωτήσεις ;

Επικοινωνήστε μαζί μας στο τηλ  +357 25 76 10 10

Ποιος είναι ο ρόλος του Γναθοπροσωποχειρουργού

Ο στοματικός και γναθοπροσωπικός χειρουργός έχει και την εκπαίδευση και την εμπειρία να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα τραύματα στην περιοχή του προσώπου που αφορούν κατάγματα της άνω και κάτω γνάθου, των οφθαλμικών κόγχων και των ζυγωματικών οστών, όπως και των τραυματισμών του στόματος και των δοντιών. Η αντιμετώπιση των τραυμάτων στη συγκεκριμένη περιοχή παρουσίασε σημαντική εξέλιξη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο λόγω της εμπειρίας που απόκτησαν οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι Γναθοπροσωποχειρουργοί με τραυματίες πολέμου. Τα τελευταία 25 χρόνια, μάλιστα, υπήρξε ακόμα μεγαλύτερη πρόοδος χάρη στις εξελίξεις της τεχνολογίας και των διαθέσιμων υλικών.

Η θεραπεία τραυματισμών του προσώπου

Ένας από τους πιο κοινούς τύπους σοβαρής ζημίας στο πρόσωπο συμβαίνει όταν τα οστά σπάσουν.

Τα κατάγματα μπορεί να συμπεριλαμβάνουν την κάτω γνάθο, την άνω γνάθο, την υπερώα, τα ζυγωματικά, τις υποδοχές των ματιών ή και συνδυασμών αυτών των οστών.

Αυτές οι βλάβες μπορεί να επηρεάσουν την όραση και την ικανότητα της αναπνοής της ομιλίας και της κατάποσης. Η θεραπεία συχνά απαιτεί νοσηλεία.
Οι αρχές για τη θεραπεία καταγμάτων προσώπου είναι τα ίδια όπως για ένα σπασμένο χέρι ή πόδι. Τα τμήματα του οστού πρέπει να παρατάσσονται  και να συγκρατούνται στη θέση αρκετά για να τους επιτραπεί χρόνος για να επουλωθούν.
Αυτό μπορεί να απαιτεί έξι ή περισσότερες εβδομάδες ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και την πολυπλοκότητα του κατάγματος του.

 

Πώς αντιμετωπίζονται τα τραύματα και τα κατάγματα του Προσώπου;

Η διαδικασία δε διαφέρει από την αποκατάσταση ενός κατάγματος σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος, λόγω όμως της ιδιαιτερότητας της περιοχής χρειάζεται εμπειρία, εξειδικευμένες γνώσεις και ειδικός χειρισμός. Η αποκατάσταση γίνεται με τις πιο σύγχρονες τεχνικές (αισθητικές τομές) και υλικά (πλάκες και βίδες τιτανίου για την απαραίτητη ακινητοποίηση) ώστε ο ασθενής να αποκαθίσταται πλήρως λειτουργικά και αισθητικά και να επιστρέφει σύντομα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Η γνώση μάλιστα για τη σωστή οδοντική σύγκλειση και τη λειτουργία της μάσησης που έχει ο γναθοπροσωπικός χειρουργός εγγυάται τη σωστή αποκατάσταση σοβαρών γναθοπροσωπικών καταγμάτων. Μετά την ανάρρωση, που εξαρτάται από την σοβαρότητα του τραυματισμού και την ηλικία του ασθενή, ο γναθοπροσωπικός χειρουργός του κέντρου μας θα συστήσει και ειδικό πρόγραμμα αποθεραπείας.

 

 
Κατανόηση του τραύματος προσώπου
Η εμφάνιση του τραύματος στο πρόσωπο περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από ένα μεμονωμένο τραυματισμό. Ένας τραυματισμός στο πρόσωπο είναι σωματικά, ψυχικά και συναισθηματικά επώδυνος για τον ασθενή και απαιτεί έναν χειρουργό που έχει την εμπειρία, την ικανότητα και την κατάλληλη εκπαίδευση για την αντιμετώπιση του γναθοπροσωπικού τραύματος. Η γνώση της ορθής οδοντικής σύγκλεισης  που έχει ο γναθοπροσωπικός χειρουργός είναι απαραίτητη για τη σωστή αποκατάσταση σοβαρών γναθοπροσωπικών καταγμάτων. Τα γναθοπροσωπικά κατάγματα θεραπεύονται συνήθως με ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση με κάποιο σύστημα πλακών οστεοσύνθεσης.
Οι συνήθεις τραυματισμοί στο πρόσωπο περιλαμβάνουν:

  •     Κάταγμα άνω και κάτω γνάθου
  •     Σπασμένα οστά του προσώπου, συμπεριλαμβανομένων του μετώπου, της   μύτης, των κόγχων, και των ζυγωματικών
  •     Εκγομφωμένα ή μετατοπισμένα δόντια
  •     Θλαστικά προσώπου
  •     Ενδοστοματικά θλαστικά

Τύποι τραύματος προσώπου
Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι τραύματος στο πρόσωπο στα οποία ο χειρουργός θα πρέπει να έχει άρτια εκπαίδευση: τραύμα μαλακών ιστών ή τραυματισμοί των ούλων και του δέρματος, τα κατάγματα των οστών, και τους τραυματισμούς στα δόντια και του περιβάλλοντος φατνιακού οστού.

Α. Οι τραυματισμοί των μαλακών ιστών (δέρματος και βλεννογόνου)
Η συρραφή είναι ο πιο κοινός τρόπος θεραπείας για τα θλαστικά τραύματα του προσώπου, αλλά επίσης λαμβάνονται υπόψιν η εμφάνιση του προσώπου ,προϋπάρχουσες ουλές, τα νεύρα του προσώπου, οι σιελογόνοι αδένες και οι εκφορητικοί τους πόροι κ.ά.

Β. Κατάγματα
Η θεραπεία των καταγμάτων των οστών του πρόσωπου καθορίζεται από τη θέση, τη σοβαρότητα, την ηλικία και την υγεία του ασθενούς. Η συνηθέστερη θεραπεία για τα κατάγματα των οστών του προσώπου , περιλαμβάνει την ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη  χρήση mini πλακών και βιδών . Συχνή επιλογή για τη σταθεροποίηση καταγμάτων των γνάθων είναι η διαγναθική ακινητοποίηση με σύρματα για μια περιορισμένη χρονική περίοδο.  Ένας σημαντικός στόχος της θεραπείας των καταγμάτων του προσώπου είναι η επίτευξη ορθής οδοντικής σύγκλεισης και η διατήρηση της εμφάνισης του προσώπου κάνοντας  όσο το δυνατόν λιγότερες τομές ή κρύβοντας τις ουλές μέσα σε φυσικές πτυχές του προσώπου, επιτυγχάνοντας έτσι το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Γ. Τραυματισμοί των δοντιών και της φατνιακής απόφυσης
Δεν είναι ασυνήθιστο για ένα δόντι να εκγομφωθεί με αποτέλεσμα να χρειαστεί αντιμετώπιση από Στοματικό και Γναθοπροσωπικό χειρουργό. Ο χειρουργός είτε θα ναρθηκοποιήσει  τα δόντια με σύρματα ή θα συγκολλήσει τα δόντια μεταξύ τους για να παραμείνουν στη θέση τους. Αν ο τραυματισμός του δοντιού δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά μπορεί να καταστεί αναγκαία αποκατάσταση με οδοντικά εμφυτεύματα.

Η αντιμετώπιση του τραύματος του προσώπου είναι από τα βασικότερα επιστημονικά αντικείμενα του Γναθοχειρουργού. Η συχνότητα του γναθοπροσωπικού τραύματος είναι αρκετά μεγάλη, με κύριο αίτιο τα τροχαία ατυχήματα. Οι ξυλοδαρμοί, τα εργατικά και αθλητικά ατυχήματα είναι επίσης σημαντικά αίτια τραύματος στο πρόσωπο. Το γναθοπροσωπικό τραύμα αφορά σε κακώσεις τόσο των μαλακών μορίων του προσώπου όσο και κατάγματα των οστών του σπλαγχνικού κρανίου.

Τα θλαστικά τραύματα των μαλακών μορίων του προσώπου αντιμετωπίζονται αρχικά με ενδελεχή καθαρισμό τους, ώστε να απομακρυνθούν όλα τα ξένα σώματα και να μειωθεί η πιθανότητα λοίμωξης, και ακολουθεί η καλή αιμόσταση και η προσεκτική συρραφή με σκοπό την κατά το δυνατόν καλύτερη επούλωση.

Η αντιμετώπιση των καταγμάτων του προσώπου, ακολουθεί τις βασικές αρχές που ισχύουν σε όλα τα κατάγματα. Το κάταγμα θα πρέπει να αναταχθεί και να ακινητοποιηθεί ώστε να γίνει φυσιολογικά η επούλωση του οστικού τραύματος (ή αλλιώς η πώρωση του κατάγματος). Στα κατάγματα του προσώπου όμως, δεν αρκεί η ανατομική ανάταξη ενός κατάγματος. Όταν το κάταγμα αφορά στην άνω ή στην κάτω γνάθο, τότε ζωτικής σημασίας είναι η αποκατάσταση της οδοντικής σύγκλεισης και η επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας του στοματογναθικού συστήματος. Γι’αυτό κύριος οδηγός του γναθοχειρουργού στην ανάταξη ενός κατάγματος των γνάθων είναι η οδοντική σύγκλειση.

Πριν από την ανάταξη ενός κατάγματος των γνάθων, προηγείται διαγναθική ακινητοποίηση σε θέση κεντρικής σύγκλεισης, δηλαδή το “δέσιμο” της άνω και της κάτω γνάθου στη σωστή θέση. Έχοντας ως οδηγό την σύγκλειση του ασθενούς, τότε ο γναθοχειρουργός προχωρά στην ανάταξη και στην ακινητοποίηση των καταγμάτων. Οι επεμβάσεις ανάταξης-οστεοσύνθεσης γίνονται συνήθως υπό γενική αναισθησία. Οι τομές για την προσπέλαση των καταγμάτων τοποθετούνται, όπου αυτό είναι δυνατόν, ενδοστοματικά για να αποφευχθούν οι ουλές στο πρόσωπο. Σε περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητη η εξωστοματική προσπέλαση (κατάγματα ζυγωματικού, κατάγματα μετωπιαίου, ρινοηθμοειδικά κατάγματα, συντριπτικά κατάγματα κάτω γνάθου κ.α.), οι τομές γίνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να “κρύβονται” μέσα σε φυσιολογικές πτυχές του δέρματος είτε στο τριχωτό της κεφαλής. Εάν υπάρχουν ανοικτά θλαστικά τραύματα στην περιοχή του κατάγματος, τότε αυτά χρησιμοποιούνται για την προσπέλαση των καταγμάτων.

Για την ακινητοποίηση των καταγμάτων, υπάρχουν διαθέσιμα πολλά συστήματα οστεοσύνθεσης, με διαφορές στο μέγεθος και άρα την αντοχή των πλακών και των βιδών. Γενικά, στις περιοχές όπου ασκούνται μεγάλες δυνάμεις κατά την λειτουργία του στόματος, προτιμώνται συστήματα οστεοσύνθεσης με μεγαλύτερο μέγεθος και αντοχή. Σε περιοχές που δέχονται μικρότερες δυνάμεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μικρότερου μεγέθους πλάκες και βίδες. Η οστεοσύνθεση των καταγμάτων έχει ελαχιστοποιήσει την ανάγκη για μετεγχειρητική διαγναθική ακινητοποίηση, όπου παλαιότερα ήταν η μόνη μέθοδος ακινητοποίησης.

Η οστεοσύνθεση έχει μειώσει κατά πολύ τον χρόνο ανάρρωσης των ασθενών και την παραμονή τους στο νοσοκομείο, επιταχύνοντας την αποθεραπεία τους και την αποκατάσταση της λειτουργικότητας του στοματογναθικού συστήματος. Σε εκτεταμένα και συντριπτικά κατάγματα πολλές φορές είναι απαραίτητη η διατήρηση της διαγναθικής ακινητοποίησης για κάποιες ημέρες μετά το χειρουργείο, ώστε να εξασφαλιστεί επιπλέον σταθερότητα.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο γναθοχειρουργός δεν κρίνει απαραίτητη την ανάταξη και οστεοσύνθεση ενός κατάγματος, και αποφασίζει να το αντιμετωπίσει συντηρητικά. Τα κατάγματα του κονδύλου της κάτω γνάθου αποτελούν μία τέτοια περίπτωση, όπου στη συντριπτική τους πλειο          ψηφία αντιμετωπίζονται συντηρητικά μόνο με διαγναθική ακινητοποίηση για 15 ημέρες. Επίσης τα κατάγματα του ζυγωματικού συμπλέγματος αρκετές φορές δεν χειρουργούνται, εφόσον δεν προκαλούν λειτουργικές ή αισθητικές διαταραχές.

Επειδή το τραύμα του προσώπου σπάνια απειλεί άμεσα τη ζωή του τραυματία, σε αρκετές περιπτώσεις ο γναθοχειρουργός καλείται να αντιμετωπίσει γναθοπροσωπικά κατάγματα σε πολυτραυματίες, οι οποίοι νοσηλεύονταν επί εβδομάδες και η αντιμετώπιση των απειλητικών για τη ζωή τους καταστάσεων είτε καθυστερούσε την αντιμετώπιση των καταγμάτων του προσώπου είτε αυτά παρέμειναν αδιάγνωστα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η αντιμετώπιση των καταγμάτων είναι πολύ πιο δύσκολη, αφού το πιθανότερο είναι αυτά να έχουν πωρωθεί σε λάθος θέση.

 

 

maxillofacial_trauma2

 

Θλαστικά τραύματα προσώπου

 Θλαστικό Τραύμα (open rupturing trauma, οr wound) ονομάζεται η ολικού πάχους λύση της συνέχειας του δέρματος μέχρι και του λίπους τουλάχιστον, από μηχανική βία η οποία εξασκήθηκε με θλων όργανο (πχ πρόσκρουση σε ταμπλό, κτύπημα από πέτρα, μαχαίρι, λαμαρίνα, σφαίρα, τζάμια, κλπ). Τα μικρά ασήμαντα τραύματα όπως είπαμε ονομάζονται εκδορές ενώ τα σοβαρά ανοικτά τραύματα λέγονται θλαστικά τραύματα. Δεδομένου ότι η εκδορά δεν αποτελεί σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, επεκράτησε να εννοούμε τραύμα, το θλαστικό ανοικτό σοβαρό τραύμα. Όλα αυτά τα τραύματα λόγω της καταστροφής ιστών προκαλούν κάποιου βαθμού τοξινικό σοκ (τραυματικό σοκ). Χρειάζονται πάντα καλό μηχανικό καθαρισμό, αντισηψία, χειρουργικό καθαρισμό και συρραφή όλων των μαλακών μορίων κατά στρώματα. Ανεξάρτητα από το είδος της συρραφής, ακόμα και ενδοδερμικής ραφής, το θλαστικό τραύμα αφήνει πάντα ευδιάκριτη ουλή στο δέρμα. Είναι απαραίτητο ΟΛΑ τα τραύματα του προσώπου να εκτιμώνται από Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό.

 

Τραύματα Προσώπου σε παιδιά.

Το 5% περίπου του παιδικού πληθυσμού έχει υποστεί κάποια κάκωση στην περιοχή του προσώπου. Στα παιδιά κάτω των 3 ετών η πιο συχνή αιτία είναι οι πτώσεις, ενώ στα μεγαλύτερα παιδιά τα τροχαία ατυχήματα ευθύνονται για την πλειονότητα τέτοιων τραυματισμών. Η χρήση της ζώνης ασφαλείας και των ειδικών παιδικών καθισμάτων, και η σωστή οδηγική συμπεριφορά μπορούν να μειώσουν σημαντικά αυτόν τον κίνδυνο.

Άλλες δραστηριότητες των παιδιών που τα εκθέτουν σε αυξημένο κίνδυνο για τραυματισμό του προσώπου είναι τα διάφορα αθλήματα στα οποία έρχονται σε επαφή με άλλα παιδιά, το ποδήλατο και η γυμναστική. Όλες αυτές οι δραστηριότητες θα πρέπει να γίνονται υπό την σωστή επίβλεψη, την σωστή διαπαιδαγώγηση του παιδιού και την λήψη προστατευτικών μέτρων, όπως κράνος για την ποδηλασία, προστατευτικά ρούχα κτλ.

Κάθε τραυματισμός στο πρόσωπο ενός παιδιού απαιτεί άμεση και ειδική προσοχή και αντιμετώπιση, καθώς μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την μελλοντική του ανάπτυξη. 

Γι’ αυτό και οι γονείς θα πρέπει να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού μέχρι το παιδί να αναρρώσει πλήρως.

Γιατί μια κάκωση του προσώπου είναι διαφορετική στα παιδιά απ’ ότι στους ενήλικες;
Μια κάκωση στην περιοχή του προσώπου μπορεί να κυμαίνεται από ένα μικρό θλαστικό τραύμα μέχρι μια μόνιμη δυσμορφία που θα ακολουθεί το παιδί σε όλη του τη ζωή. Το πρόσωπο παίζει κυρίαρχο ρόλο στην επικοινωνία μας με τους άλλους, γι’ αυτό και είναι σημαντικό να έχουμε πάντα το καλύτερο δυνατό θεραπευτικό αποτέλεσμα. 
Τα τραύματα του προσώπου στα παιδιά διαφέρουν από αυτά των ενηλίκων διότι το προσωπικό κρανίο των παιδιών δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί πλήρως. 

Επομένως μια τέτοια  κάκωση μπορεί, είτε να καθυστερήσει την σωστή ανάπτυξη του προσώπου του παιδιού, ή να προκαλέσει κάποια επιπλοκή στο μέλλον. Δύσκολα περιστατικά απαιτούν ειδικό ιατρό ή ομάδων ιατρών ώστε η αποκατάσταση να “αναπτυχθεί μαζί με το παιδί”.

Νέες τεχνολογικές εφαρμογές, όπως η τρισδιάστατη αξονική τομογραφία μπορεί να βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό για να επιτευχθεί μια πιο κατάλληλη αξιολόγηση και θεραπεία των τραυματισμών στην περιοχή του προσώπου. Υπάρχουν τραύματα στο πρόσωπο, όπως σπασμένα κόκαλα, που απαιτούν άμεση χειρουργική αποκατάσταση για τη σωστή θεραπεία, ενώ σε άλλες περιπτώσεις θα πρέπει να περιμένουμε για την υποχώρηση π.χ. διόγκωση πριν παρέμβουμε.
Η έρευνα έχει δείξει ότι ακόμη και σε περιπτώσεις όπου δεν απαιτείται χειρουργική αποκατάσταση, η παρακολούθηση του παιδιού είναι απαραίτητη για κάποιο χρονικό διάστημα.

 

Τραυματισμός μαλακών ιστών

Κοψίματα ή ανοιχτά τραύματα συμβαίνουν συχνά στην περιοχή του προσώπου. Εκτός από την συρραφή τους ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να ελέγξει τυχόν συμμετοχή στο τραύμα κάποιου νεύρου, σιαλογόνου αδένα ή εκφορητικού πόρου. Σε μικρά παιδιά που είναι ανήσυχα, κάποιες φορές απαιτείται μερική καταστολή ή γενική νάρκωση για να μπορούμε να έχουμε την καλύτερη αποκατάσταση του τραύματος.

 Όλες οι κακώσεις στην περιοχή του τραχήλου θα πρέπει να εξετάζονται από Ωτορινολαρυγγολόγο. Ακόμα και μικρά θλαστικά τραύματα στην περιοχή αυτή μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη στα ζωτικής σημασίας υποκείμενα όργανα όπως είναι ο λάρυγγας, τα μεγάλα αγγεία και ο οισοφάγος.

Κακώσεις των οστών

Τα κατάγματα στην περιοχή του προσώπου αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και σε άλλες περιοχές του σώματος. Κάποια από αυτά αντιμετωπίζονται συντηρητικά, ενώ άλλα απαιτούν χειρουργική αποκατάσταση. Αυτό θα εξαρτηθεί από την τοποθεσία του κατάγματος, την σοβαρότητά του, την ηλικία και την γενική κατάσταση του παιδιού. Είναι σημαντικό κατά την αποκατάσταση αυτών των κακώσεων να επηρεαστεί όσο το δυνατόν λιγότερο η εξωτερική εμφάνιση του παιδιού. 

Οι κακώσεις της μύτης είναι από τις πιο συχνές στα παιδιά. Σε παιδιά μικρότερα των 6 ετών σπάνια παρατηρούνται κατάγματα, λόγω του ότι ο σκελετός της μύτης σε αυτήν την ηλικία είναι ακόμα αρκετά ελαστικός. Συνήθως παρουσιάζεται έντονο πρήξιμο της μύτης, εκχύμωση (μελανιά) και ρινορραγία. Ωστόσο μια κάκωση της μύτης σε μικρά παιδιά, ακόμα κι αν φαίνεται επιφανειακή πάντα θα πρέπει να εξετάζεται από Ωτορινολαρυγγολόγο για τον αποκλεισμό τραυματισμού του ρινικού διαφράγματος και σχηματισμού αιματώματος στο εσωτερικό της μύτης.Είναι δε, μια κατάσταση που αντιμετωπίζεται χειρουργικά, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη παραμόρφωση της μύτης και του προσώπου του παιδιού.   

 

Κακώσεις των δοντιών και των γύρω δομών

Μεμονωμένες κακώσεις των δοντιών είναι αρκετά συχνές και χρειάζονται αντιμετώπιση από ειδικό Οδοντίατρο. Αν ένα παιδί χτυπήσει στα δόντια ή τις γύρω δομές θα πρέπει να ληφθούν κάποια άμεσα μέτρα:

  • Αν το δόντι βγει ολόκληρο, βάλτε το σε αλατόνερο ή γάλα. Όσο πιο γρήγορα ξαναμπεί το δόντι στην θέση του τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να σωθεί. Γι’ αυτό θα πρέπει να επισκεφθείτε τον Οδοντίατρο το συντομότερο δυνατόν.
  • Ποτέ μην προσπαθήσετε να τραβήξετε ένα τραυματισμένο δόντι που κουνιέται, γιατί έτσι μειώνετε τις πιθανότητες να σωθεί κατά την επανατοποθέτησή του. 

 

Τραύματα στην στοματική κοιλότητα ή την γλώσσα, συνήθως είναι επιφανειακά και επουλώνονται μόνα τους λόγω της πλούσιας αιμάτωσης της περιοχής. Βαθύτερα τραύματα θα πρέπει να συρράπτονται. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η περιοχή των χειλιών, όπου θα πρέπει να γίνει προσεκτική αποκατάσταση για την αποφυγή δυσμορφίας.

 

Τα Περιστατικά μας

 


Για να κλείσετε ραντεβού διαδικτυακά πατήστε εδώ.

Έχετε ερωτήσεις;

Επικοινωνήστε μαζί μας  στο +357 25 76 10 1